Ongelofelijke actuele beelden van boksende kangoeroes in een sneeuwstorm in Australië. Must see video!

Het is dus winter daar. En sneeuw is niet een ding van het verleden. Het klimaat verandert altijd. Er zijn trends en cycli. Maar in een mensenleven is het vooral meer van hetzelfde. Vaak saai. Regelmatig bijzonder. En vaak genoeg ook extreem.

Op Groenland wintert het ook al lekker weer. Op 10 augustus won deze bak sneeuw en ijs maar liefst 4 gigaton aan water in vaste vorm. Ongelofelijk. Ik wil er toch nog wel eens heen eerlijk gezegd. Zou je er kunnen paragliden?

Ik mis even een weerkaart van 10 augustus, maar op deze zie je nog waar de sneeuw vandaan komt en de komende dagen valt er nog aardig wat bij. Ondertussen hoorde ik ergens dat de smelt van gletsjers in de Alpen nog lekker doorzet ook deze zomer. Wat een temperaturen mensen. Heerlijk!

En ook die verkoeling….  tijdens de hitte als je vliegt…. een heerlijk windje. Morgenochtend ga ik eens een eerste flinke afstand solo vliegen hier in het Stubaital. Van Schlick langs de oosthelling omhoog naar de wolken en dan richting gletsjer en terug. Deze dagen volgt dan einde middag flinke verkoeling door regen en het bijbehorende Kaltluftfront als de wind ineens voor de regen uit 180 graden draait.

Het menselijk lichaam is gemaakt om te sloven. Om door de dag heen te schakelen van katabool (afbrekend) in de ochtend en middag naar anabool (opbouwend) in de namiddag en avond. Zowel met klussen in Nederland, als met het vliegen en sjouwen met mijn tandemspullen hier aangevuld met push-ups en andere reps is die overgang naar anabool heerlijk te voelen…. ik ga dan thuis even liggen ter ontspanning en zak dan onbedoeld weg in een zwart gat zonder dromen…. waar ik dan met zo’n bevreemdende verbazing uit wakker wordt meteen ook genietend van dat even voelen van de zoete dood midden in het leven. Dat is ook nog zo’n dingetje met corona. Dat we compleet vergeten zijn dat de dood iets zoets is (behalve voor nabestaanden die is aangeleerd dat dood erg is net zoals dat poep vies is terwijl elk klein kind poep gewoon lekker vindt). De dood is zoet. Het is niet erg voor opa of oma om te gaan met 80 jaar. En ja er zijn schrijnende gevallen van jongere mensen en mensen met blijvende klachten. Dus schiet me maar weer af… anyway…. ik droom ook graag…. wakker en slapend. Maar dat zwarte gat blijft fascinerend. Ingeslapistan als alternatief voor Verwegistan waar met corona niemand meer heen gaat.

 


Hajo

Hajo Smit is afgestudeerd meteoroloog en klimaatdeskundige. In 1991 verliet hij het KNMI na 3 "hele bijzondere" dagen. Hij werd skileraar en natuurgids en vertaalde ondertussen een werk van Nietzsche: "Over de toekomst van ons onderwijs". Aan het einde van het millennium werd hij even een grootheid in het inline skaten en verdiende hij zijn sporen en een boel geld als ICT-copywriter. In 2001 werd hij vader maar de relatie hield niet stand. Een seizoen als mountainbikegids in Griekenland en Oostenrijk en hij was weer boven Jan. Sinds 2006 is hij actief als de nationale wintersportweerman. In 2008 trouwde hij in Oostenrijk. In 2009 kreeg hij een dochter en overleed zijn vader. Zijn permanente studie op het gebied van preventieve geneeskunde en anti-aging begon. Na eerdere successen op andere platforms lanceerde hij 2011 zijn eigen blog wintersportweerman.nl dat snel zeer ruime sponsoring vond. In 2016 schreef hij een boek over Amerikaanse politiek. Een scheiding volgde en veel ruis op de lijn. In december 2017 verhuisde hij naar Oostenrijk en volgde er de opleiding tot paraglidingtandempiloot. Met covid werkte Hajo vele maanden in Nederland als klusser. De covid-winter 2021 verbracht Hajo in Hinterglemm waar Wintersportweerman.nl uit zijn as herrees met gigantische bezoekersrecords en een werkend donatiemodel. Hij sloeg ook zijn vleugels weer uit als journalist, copywriter en marketeer met Bitcoin als nieuwe grote liefde. Sinds mei 2021 verblijft Hajo veel in Zell am See Kaprun, waar hij in de zomer actief is als tandempiloot.

19 reacties

Gesloten voor reacties.